مشعل‌هاى خورشيدى منشأ توليد تشعشعاتى چون پرتو وفرابنفش هستند كه اثرات مهمى بر جوّ زمين مىگذارند . كلفهاى خورشيدى : كلفها ( لكه‌هاى سرخ مايل به سياهى ) در سال 1610 م به وسيلهء گاليله ( وپيدايش دوربين ) كشف شد وپيوسته مورد پژوهش قرار گرفت كه حاصل آن به صورت زير خلاصه مىشود . الف - ساختمان : ساختمان بيشتر كلفها از دو قسمت تشكيل شده كه از حيث تيرگى با يكديگر تفاوت دارد ، قسمت داخلي - كه نام فنّى آن سايه است - تيره‌تر است وبه قسمت خارجي كه نيمسايه نام گرفته احاطه شده است ، بخش‌هاى سايه حدود 2000 كلوين سردتر از بخش‌هاى رخشان كره است ، ولى دماى آن خود هنوز 4000 كلوين است . ب - اندازه : اندازهء كلفها متفاوت است واز 3000 كيلومتر تا ده برابر اين رقم تغيير مىكند . ج - جايگاه : كلفها بر سطح خورشيد در دو كمربند پديدار مى شوند يكى بين عرضهاى 5 درجه و 40 درجه ( شمالي ) : وديگرى ميان 5 و 40 درجه ( جنوبي ) . د - دوام : بيش از 50 درصد كلفهاى خورشيدى عمرى كمتر از چهار روز دارند ، اما برخى از آنها بيش از صد روز دوام دارند . ه - ميدان مغناطيسى : هر كلف مركز يك ميدان مغناطيسى است كه قطبيت برخى از آنها شمال جو وبرخى جنوب‌گرا است .